فهرست مطالب
پیشنیاز پیشنهادی (مبتدی): یوگا روی صندلی برای سالمندان؛ تمرینی ایمن برای حرکت و تعادل
- کشش را پس از گرمشدن و بدون فشار انجام دهید
- همسترینگ، جلوی ران و لگن را بهصورت متعادل درگیر کنید
- درد تیز یا بیحسی نشانه توقف است
- کشش ایستا جایگزین گرمکردن پویا پیش از دویدن نیست
کشش یوگا برای دوندگان زمانی مفیدتر است که با هدفی واقعبینانه انجام شود: نه برای وادارکردن پاها به دامنهای بیشتر از ظرفیتشان، بلکه برای بازگرداندن توجه به همسترینگ، جلوی ران و لگن پس از فعالیت. این توالی حدود دوازده دقیقه طول میکشد و برای دوندگان سطح متوسط مناسب است؛ میتوانید آن را پس از دویدن سبک و گرمشدن بدن یا در جلسهای جداگانه انجام دهید.
فواید کشش یوگا برای دوندگان
دویدن حرکتی تکراری است و در هر گام، مفصل ران، زانو و مچ پا بار مشخصی را تحمل میکنند. تمرینهای کششی آرام ممکن است احساس خشکی پس از دویدن را کمتر کنند و به شما فرصت دهند تفاوت میان دو سمت بدن را بهتر بشناسید. این آگاهی بهتنهایی تشخیص یا درمان آسیب نیست، اما میتواند کیفیت توجه شما به حرکت را افزایش دهد.
در این توالی، جلوی ران و خمکنندههای ران با لانج پایین، پشت ران با نیمه اسپلیت و کشش خوابیده، و بخش داخلی ران و لگن با حالت پروانه درگیر میشوند. هدف، ایجاد کششی یکنواخت و قابلتحمل است. کشش ایستا پیش از دویدن جایگزین گرمکردن پویا نیست؛ برای شروع دویدن، راهرفتن تند و حرکتهای نرم و پویا معمولاً انتخاب مناسبتری هستند.
روش اجرای توالی
پیش از شروع، چند دقیقه راه بروید یا حرکتهای آرام مچ پا، زانو و لگن را انجام دهید. در لانج پایین، زانوی جلویی را در راستای مچ نگه دارید و لگن را فقط تا جایی پایین ببرید که جلوی ران و لگن کشیده شوند، نه اینکه در زانو یا کمر فشار ایجاد شود. فعالبودن ملایم عضلات شکم و بلند نگهداشتن قفسه سینه به حفظ راستای ستون فقرات کمک میکند.
در نیمه اسپلیت، لگن را به سمت عقب ببرید و پای جلویی را تا حدی صاف کنید که پشت ران کشش ملایم داشته باشد. لازم نیست زانو کاملاً قفل شود. اگر برای رسیدن دستها به زمین مجبور میشوید کمر را گرد کنید، دستها را روی بلوک یا کتاب محکم قرار دهید. در این وضعیت، طول ستون فقرات از عمق کشش مهمتر است.
کشش خوابیده پا به سمت بالا، یعنی سوپتا پادانگوشْتاسانا (Supta Padangusthasana)، امکان کنترل بهتر لگن و کمر را فراهم میکند. پا را فقط تا جایی بالا ببرید که لگنِ سمت مخالف از زمین جدا نشود. در حالت آنژانِیآسانا (Anjaneyasana)، اگر زانوی عقب حساس است زیر آن پتوی تاخورده بگذارید. برای پایان، بادها کونآسانا (Baddha Konasana) را با کف پاهای نزدیک یا دور از لگن انجام دهید و اجازه دهید زانوها بدون فشار پایین بیایند.
در همه حالتها، تنفس را آرام و پیوسته نگه دارید. ماندن حدود بیست تا سی ثانیه در هر سمت کافی است. حرکت باید از مفصل ران و با کنترل انجام شود، نه با جهش یا فشار ناگهانی. هنگام خروج، ابتدا شدت کشش را کم کنید و سپس وضعیت را عوض کنید.
اشتباهات رایج
یکی از خطاهای معمول، تبدیل کشش به مسابقه انعطافپذیری است. پایینتر رفتن همیشه به معنای تمرین بهتر نیست. کشش باید در عضله قابلتشخیص باشد، اما درد تیز، احساس گیرکردن در مفصل، بیحسی یا گزگز علامت مناسببودن حرکت نیست.
گردکردن کمر برای نزدیکشدن دستها به پا، قفلکردن زانو و چرخاندن لگن به یک سمت نیز ممکن است فشار را از ناحیه هدف دور کند. برخی دوندگان بعد از تمرین طولانی، با خستگی زیاد فوراً کشش عمیق انجام میدهند؛ بهتر است ابتدا آب بنوشید، چند دقیقه آرام راه بروید و سپس وارد کشش شوید. پرش در حالت کشش نیز کنترل حرکت را کم میکند.
نسخههای سادهتر و پیشرفتهتر
برای نسخه سادهتر، از دیوار، صندلی یا بلوک استفاده کنید و دامنه حرکت را کوتاهتر نگه دارید. در نیمه اسپلیت، زانوی جلویی را اندکی خم کنید. در حالت پروانه، زیر هر زانو تکیهگاهی نرم بگذارید تا رانها مجبور به پایینرفتن نباشند. انجام هر حرکت برای پانزده تا بیست ثانیه نیز میتواند کافی باشد.
اگر تمرین پایه برایتان آسان است، پیشرفتهترشدن را با افزایش کنترل دنبال کنید، نه با کشش شدیدتر. میتوانید زمان ماندن را تا حدود سی ثانیه برسانید، در سوپتا پادانگوشْتاسانا از بند استفاده کنید یا در لانج پایین، دستها را بالای سر ببرید؛ به شرطی که کمر گود نشود و تنفس آزاد بماند. حرکت پیشرفته نباید کیفیت راستای زانو و لگن را کاهش دهد.
چه کسانی احتیاط کنند
اگر آسیب تازه در همسترینگ، زانو، لگن یا کمر دارید، دامنه حرکت را محدود کنید و پیش از تمرین از مربی واجد صلاحیت یا متخصص درمانی راهنمایی بگیرید. در بارداری، جراحی اخیر یا محدودیت شناختهشده مفصل نیز نسخه تمرین باید متناسب با شرایط شما باشد. هنگام تمرین در محدوده راحت حرکت کنید و اگر درد، سرگیجه یا بیحسی ایجاد شد، فوراً توقف کنید.
این توالی برای حمایت از تمرین دویدن طراحی شده است، نه جایگزین برنامه قدرتی، استراحت، گرمکردن یا ارزیابی آسیب. اگر احساس ناراحتی پایدار است یا در دویدن و راهرفتن ادامه پیدا میکند، شدت تمرین را بیشتر نکنید و برای بررسی علت کمک حرفهای بگیرید.
- سطح
- متوسط
- مدت تمرین
- ۱۲ دقیقه
- سبک
- هاتا
- هدف
- انعطاف و کشش، کمر، گردن و شانه، تعادل و تمرکز
- نام سنسکریت
- Anjaneyasana, Ardha Hanumanasana, Supta Padangusthasana, Bad
فواید
- ممکن است احساس خشکی در پاها و لگن را کاهش دهد
- ممکن است آگاهی از راستای زانو، لگن و ستون فقرات را بیشتر کند
- به تمرین دامنه حرکتی راحت در همسترینگ و جلوی ران کمک میکند
- میتواند فرصتی برای آرامکردن تنفس پس از دویدن باشد
مراقبتها
- کشش نباید با درد تیز، بیحسی یا گزگز همراه شود
- در آسیب تازه همسترینگ، زانو، لگن یا کمر با احتیاط و نظر متخصص تمرین کنید
- در صورت سرگیجه تمرین را متوقف کنید و به وضعیت نشسته یا درازکش برگردید
- در بارداری، جراحی اخیر یا محدودیت حرکتی، نسخه مناسب را از مربی واجد صلاحیت بگیرید
مراحل اجرا
- بدن را با چند دقیقه راهرفتن یا حرکات پویا گرم کنید
- در لانج پایین، زانوی جلویی را همراستای مچ نگه دارید
- در نیمه اسپلیت، ستون فقرات را بلند و لگن را تا حد امکان متعادل کنید
- در کشش خوابیده، پا را بدون قفلکردن زانو بالا ببرید
- در کشش چهارشکل، کمر را روی زمین یا در وضعیت خنثی نگه دارید
- در حرکت پروانه، زانوها را به زمین فشار ندهید
- هر سمت را با تنفس آرام بیست تا سی ثانیه نگه دارید
- در پایان، بهآرامی از کششها خارج شوید و تفاوت دو سمت را بررسی کنید
- آنژانِیآسانا (Anjaneyasana)
- لانج پایین؛ کششی برای جلوی ران و بخش جلویی لگن.
- آردها هانومانآسانا (Ardha Hanumanasana)
- نیمه اسپلیت؛ کشش کنترلشده پشت ران.
- سوپتا پادانگوشْتاسانا (Supta Padangusthasana)
- کشش خوابیده پا به سمت بالا، با حمایت کمر روی زمین.
- بادها کونآسانا (Baddha Konasana)
- حالت پروانه؛ تمرینی ملایم برای داخل ران و لگن.




